[Tapeweek 40] Blur - The Universal

Wat een prachtig nieuws voor de festivalliefhebber deze week. Blur treedt komende editie van Rock Werchter op als headliner. Tja. Blijkbaar heeft de band toch niet voor het laatst opgetreden. En daar hoor je mij niet over klagen.

In Nederland is de band van Damon Albarn en Graham Coxon vooral bekend van, woohoo, Song 2. Maar vergis je niet. In het Engeland van de jaren ‘90 was Blur even groot als Oasis. Dat ga je hieronder zien. Je was óf voor de één, óf voor de ander. Beatles en Stones tijden herleefden.

Geen lullig bandje dus. Van 1990 tot 2003 maakte Blur zeven albums. Met daarop enorme hits als Beetlebum, Tender, Parklife, Boys and Girls, Song 2 en The Universal. In 2002 verliet Graham Coxon de band, maar speelde nog op één nummer van het laatste album mee; Battery Of Your Leg. De band nam een pauze. Damon Albarn was ondertussen heel succesvol bezig met zijn Gorillaz en The Good, The Bad and The Queen.

Maar een reünie bleef niet uit. Drie jaar geleden stond de band als afsluiter op Glastonbury. Een hoop vlaggen en uitzinnige Britten. Het was alsof The Beatles weer bij elkaar waren, of is dat overdreven..?

Een paar kilo zwaarder en allemaal wat ouder stonden de heren op het podium. Maar de hits overtuigden nog steeds. Neem The Universal. Eén van de mooiste nummers van Blur (samen met Tender). Het laatste nummer in de set. Het einde. Groots opgezet met strijkers, blazers en een fantastische overtuiging van de band. 

Albarn schreeuwt de longen uit z’n lijf en zo passievol als die avond zie je hem niet vaak. Hij geniet overduidelijk van de terugkeer van Blur en het zeer enthousiastische Glastonbury-publiek. Schitterend om te zien, prachtig om te horen. Kippenvel door een youtubefilmpje. Kun je nagaan als je in de wei van Werchter staat.

Tot volgend jaar, Blur.